Φυσάει πολύ
χτυπάει αέρας στο παράθυρο
πάλι ο ίσκιος της ημέρας κατεβαίνει
μία σταγόνα φεγγαριού πέφτει επάνω μου
και μες στην κάμαρα
μια νύχτα ακόμα μπαίνει

Ποιος λογαριάζει τι να θέλω και τι ήθελα
ποιος λογαριάζει και σε μένα τι χρωστάει
σε βάρκα χάρτινη τα όνειρά μου έδεσα
κι όπως την άφησα τα πήρε το ποτάμι

ΨΥΧΗ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ
ΑΛΗΤΙΣΣΑ ΠΕΣ ΜΟΥ
ΟΙ ΦΛΕΒΕΣ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ
ΨΥΧΗ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ
ΑΝ ΚΑΠΟΥ ΥΠΑΡΧΕΙΣ
ΤΗ ΖΩΗ ΠΟΥ ΣΤΕΡΗΘΗΚΑ ΔΩΣ’ ΜΟΥ

Μία εικόνα στον καθρέφτη από το μέλλον μου
μ΄ένα άσπρο χρώμα στα μαλλιά μου καρφωμένο
θάλασσα άμμος κι η αλμύρα μες στα χείλη μου
να λέω ακόμα ‘’περιμένω αυτό που θέλω ‘’…

Ποιος λογαριάζει τι να θέλω και τι ήθελα
ποιος λογαριάζει και σε μένα τι χρωστάει
σε βάρκα χάρτινη τα όνειρά μου έδεσα
κι όπως την άφησα τα πήρε το ποτάμι

ΨΥΧΗ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ
ΑΛΗΤΙΣΣΑ ΠΕΣ ΜΟΥ
ΟΙ ΦΛΕΒΕΣ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ
ΨΥΧΗ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ
ΑΝ ΚΑΠΟΥ ΥΠΑΡΧΕΙΣ
ΤΗ ΖΩΗ ΠΟΥ ΣΤΕΡΗΘΗΚΑ ΔΩΣ’ ΜΟΥ.