Γεμάτοι οι δρόμοι
και άνθρωποι μόνοι
κουβέντα μη πιάνεις, πες ένα “γεια”

Βροχή που ξεσπάει
σε ’σένα με πάει
και πώς να σου βάλω λίγη καρδιά

Στη βροχή σου Αγάπη στέκομαι
καταιγίδα μου με φως
Στη βροχή σου μόνος βρέχομαι
και τα σπάει ο Ουρανός

ΛΕΙΠΕΙ ΠΑΛΙ Ο ΘΕΟΣ ΚΙ ΕΧΕΙ “ΜΗΝ ΕΝΟΧΛΕΙΤΕ’’
ΕΞΩ ΣΤΗΝ ΠΟΡΤΑ ΤΟΥ
ΚΑΙ ΣΕ ΣΕΝΑ ΔΙΕΞΟΔΟ ΕΤΡΕΞΑ ΝΑ ΒΡΩ
ΤΟΥΣ ΠΑΛΜΟΥΣ ΝΑ ΧΤΥΠΑΝΕ ΠΑΛΙ ΣΤΑ ΧΙΛΙΑ
ΜΟΝΟΣ ΜΟΥ ΜΕΤΡΗΣΑ
ΜΙΑ ΚΑΡΔΙΑ ΝΑ ΣΟΥ ΦΥΤΕΨΩ ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ

Στενά με φωτάκια
καμένα λαμπάκια
με grafity βάφουν το τοίχο παιδιά

Η νύχτα με παίρνει
κοντά σου με φέρνει
και πώς να σου βάλω λίγη καρδιά

Στη βροχή σου Αγάπη στέκομαι
καταιγίδα μου με φως
Στη βροχή σου μόνος βρέχομαι
και τα σπάει ο Ουρανός

ΛΕΙΠΕΙ ΠΑΛΙ Ο ΘΕΟΣ ΚΙ ΕΧΕΙ “ΜΗΝ ΕΝΟΧΛΕΙΤΕ’’
ΕΞΩ ΣΤΗΝ ΠΟΡΤΑ ΤΟΥ
ΚΑΙ ΣΕ ΣΕΝΑ ΔΙΕΞΟΔΟ ΕΤΡΕΞΑ ΝΑ ΒΡΩ
ΤΟΥΣ ΠΑΛΜΟΥΣ ΝΑ ΧΤΥΠΑΝΕ ΠΑΛΙ ΣΤΑ ΧΙΛΙΑ
ΜΟΝΟΣ ΜΟΥ ΜΕΤΡΗΣΑ
ΜΙΑ ΚΑΡΔΙΑ ΝΑ ΣΟΥ ΦΥΤΕΨΩ ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ

Γεμάτοι οι δρόμοι
και άνθρωποι μόνοι
κουβέντα μη πιάνεις, πες ένα “γεια”…