Πάει καιρός που έχει η αγάπη να φανεί
είν’ όλα αλλιώς δεν είναι όπως στην αρχή
κόκκινο χρώμα δεν υπάρχει έχει χαθεί
γιατί γιατί πρέπει το τέλος μας να ’ρθει

ΕΙΣΑΙ ΚΑΠΟΥ ΕΚΕΙ ΜΑΚΡΙΑ
ΜΑ ΑΝ ΘΑ ’ΡΘΕΙΣ ΟΠΩΣ ΠΑΛΙΑ
ΕΧΩ ΕΔΩ ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΣΕΝΑ ΜΙΑ ΑΓΚΑΛΙΑ
ΜΗ ΜΟΥ ΦΥΓΕΙΣ ΠΙΑ ΞΑΝΑ
ΘΑ ΣΤΟ ΛΕΩ ΚΑΘΕ ΦΟΡΑ
ΕΧΩ ΕΔΩ ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΣΕΝΑ ΜΙΑ ΑΓΚΑΛΙΑ

ΕΛΑ ΝΑ ΔΕΙΣ ΣΤΗΝ ΨΥΧΗ ΜΟΥ ΠΩΣ ΛΕΙΠΕΙΣ
ΤΑ ’ΧΩ ΟΛΑ ΑΔΕΙΑΣΕΙ ΝΑ ’ΧΕΙΣ ΧΩΡΟ ΝΑ ΜΕΙΝΕΙΣ
ΚΑΙΕΙ Ο ΚΑΗΜΟΣ ΜΕΓΑΛΩΝΕΙ ΔΕ ΣΒΗΝΕΙ
ΜΕΣ’ ΣΤΗ ΣΤΑΧΤΗ ΘΑ ΒΡΕΙΣ ΤΗΝ ΔΙΚΗ ΣΟΥ ΕΥΘΥΝΗ

Νύχτα στη νύχτα κι η αγάπη είναι καρφί
πως κινδυνεύει στη συνήθεια να καεί
πως ξεθωριάζει και αδειάζει η στιγμή
γιατί γιατί πρέπει το τέλος μας να ’ρθει

ΕΙΣΑΙ ΚΑΠΟΥ ΕΚΕΙ ΜΑΚΡΙΑ
ΜΑ ΑΝ ΘΑ ’ΡΘΕΙΣ ΟΠΩΣ ΠΑΛΙΑ
ΕΧΩ ΕΔΩ ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΣΕΝΑ ΜΙΑ ΑΓΚΑΛΙΑ
ΜΗ ΜΟΥ ΦΥΓΕΙΣ ΠΙΑ ΞΑΝΑ
ΘΑ ΣΤΟ ΛΕΩ ΚΑΘΕ ΦΟΡΑ
ΕΧΩ ΕΔΩ ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΣΕΝΑ ΜΙΑ ΑΓΚΑΛΙΑ

ΕΛΑ ΝΑ ΔΕΙΣ ΣΤΗΝ ΨΥΧΗ ΜΟΥ ΠΩΣ ΛΕΙΠΕΙΣ
ΤΑ ’ΧΩ ΟΛΑ ΑΔΕΙΑΣΕΙ ΝΑ ’ΧΕΙΣ ΧΩΡΟ ΝΑ ΜΕΙΝΕΙΣ
ΚΑΙΕΙ Ο ΚΑΗΜΟΣ ΜΕΓΑΛΩΝΕΙ ΔΕ ΣΒΗΝΕΙ
ΜΕΣ’ ΣΤΗ ΣΤΑΧΤΗ ΘΑ ΒΡΕΙΣ ΤΗΝ ΔΙΚΗ ΣΟΥ ΕΥΘΥΝΗ