Εγώ μεγάλωσα σε γειτονιά με τσέρκι
κι οι θεωρίες σου με βρίσκουν μακριά
επιχειρήματα παράλογα κι αστεία
και προσπαθείς να με τρελάνεις λογικά

Εσύ γεννήθηκες για ν’ αγαπάς εσένα
περνάς απέναντι κι εξαίρεση καμιά
αν είναι έτσι αυτό που λες εσύ αγάπη
μάλλον ζητάς να με τρελάνεις λογικά

ΜΕΛΑΓΧΟΛΙΑ ΜΟΥ, ΕΣΥ ΚΥΡΙΑ ΜΟΥ
Σ’ ΟΛΑ ΤΑ ΔΥΣΚΟΛΑ ΕΣΕΝΑ ΑΓΚΑΛΙΑΖΩ
ΜΕΣ ΣΤΟ ΠΟΥΚΑΜΙΣΟ ΕΧΩ ΜΙΑ ΘΑΛΑΣΣΑ
ΜΑ ΤΗ ΖΩΗ ΜΟΥ ΔΕ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΤΗ ΝΟΙΚΙΑΖΩ

Άδειο δωμάτιο με θέα μόνο δάκρυ
ξάγρυπνες νύχτες και αδέσποτα φιλιά
κι εγώ σου λέω πως αυτό δεν είν’ αγάπη
και δεν μπορείς να με τρελάνεις λογικά

Ψυχή μου δείξε μου την επανάστασή σου
μη συμβιβάζεσαι σε θέματα καρδιάς
τι λόγο έχεις να νοικιάζεις τη ζωή σου
μελαγχολείς και σ’ αδιέξοδο τραβάς…