Αν ήσουνα αγάπη θα με κράταγες
δε θ’ άνοιγες τα χέρια σου να φύγω
την πόρτα σου θα πρόφτανες να κλείδωνες
θα μ’ έσφιγγες στα στήθια σου να μείνω

Αν ήσουνα αγάπη θα το ένιωθα
οι άντρες και τους χάρτες τους αλλάζουν
αν ήσουνα αγάπη δε θα ράγιζα
τα σύνορα που βάζεις με τρομάζουν

ΓΙΝΕ ΤΩΡΑ ΓΥΜΝΗ ΑΓΚΑΛΙΑ
ΔΩΣ’ ΜΟΥ ΟΣΗ ΜΟΥ ΠΡΕΠΕΙ Η ΚΑΡΔΙΑ
ΤΗ ΖΩΗ ΜΟΥ ΑΡΝΙΕΜΑΙ, ΣΕ ΒΡΙΖΩ
ΘΕΛΩ ΤΩΡΑ ΑΜΕΣΩΣ ΝΑ ’ΡΘΕΙΣ
ΒΡΕΣ ΤΟ ΔΡΟΜΟ ΤΟΝ ΤΡΟΠΟ ΜΠΟΡΕΙΣ
ΠΑΡΑΜΥΘΙ ΜΟΥ ΓΙΝΕ, Τ’ ΑΞΙΖΩ!

Αν ήσουνα αγάπη δε θα δείλιαζες
οι έρωτες που καίνε δε παγώνουν
με μούδιασες με στέγνωσες, με άδειασες
τα μέτρια το ξέρεις με σκοτώνουν