Όλα τα λόγια τ’ ακριβά μου, τελειώσανε
λόγο δεν είχαμε στα ίδια να γυρνάμε
ούτε εγώ ούτε η αγάπη καταφέραμε
μαζί και οι τρεις, στα ίδια μέτρα να χωράμε

Είδα στον ύπνο μου μια θάλασσα να καίγεται
και από πάνω της τα σύννεφα να λειώνουν
κι από ένα αστέρι ένα γκρίζο δάκρυ έτρεξε
είπα να δεις, που όλα τώρα εδώ τελειώνουν

ΜΗ ΞΑΝΑ ’ΡΘΕΙΣ ΠΟΤΕ ΠΟΤΕ ΣΕ ΤΕΤΟΙΟ ΟΝΕΙΡΟ
ΤΟ ΜΑΞΙΛΑΡΙ ΣΟΥ ΤΟ ΑΔΕΙΟ ΔΕ ΦΟΒΑΜΑΙ
ΜΗ ΞΑΝΑ ’ΡΘΕΙΣ ΘΑΛΑΣΣΑ ΔΑΚΡΥ ΚΑΙ ΦΩΤΙΑ
ΕΙΝ’ ΟΛΑ ΜΕΣΑ ΜΟΥ ΒΑΘΙΑ ΚΙ ΟΤΑΝ ΚΟΙΜΑΜΑΙ

ΜΗ ΞΑΝΑ ’ΡΘΕΙΣ ΠΟΤΕ ΠΟΤΕ ΟΥΤΕ ΣΕ ΟΝΕΙΡΟ
ΜΗ ΞΑΝΑ ’ΡΘΕΙΣ ΓΙΑΤΙ ΤΑ ΟΝΕΙΡΑ ΜΟΥ ΠΝΙΓΕΙΣ
ΟΥΤΕ ΣΤΙΓΜΗ ΔΕ ΘΕΛΩ ΠΙΑ ΑΛΛΟ ΝΑ ΣΚΕΦΤΟΜΑΙ
ΠΩΣ ΘΑ ΞΑΝΑ ’ΡΘΕΙΣ ΠΑΛΙ ΓΙΑ ΝΑ ΞΑΝΑΦΥΓΕΙΣ

Θα ’θελα μία σου ανάσα να φυλάκιζα
για να ’χω κάτι από αγάπη να θυμάμαι
σημαντική ήσουν μονάχα μέσα στ’ όνειρο
αυτή η αλήθεια με τρομάζει, αυτήν φοβάμαι.