Πάλι το ρίσκο με κρασί θα το ποτίσω
κι όλα τα λάθη μου επάνω του θα ρίξω
εδώ που φτάσαμε και ποιος να φοβηθεί
με τεντωμένο το σκοινί θα περπατήσω

Τόσα σενάρια για σένα φυλαγμένα
μόνος μου απόψε ξαναβρέθηκα με μένα
το δρόμο μέσα σου φοράς εκ γενετής
είσαι αγάπη της στιγμής με δίχως φρένα

ΜΟΝΟΣ ΚΑΙ ΔΙΧΩΣ ΜΟΝΑΞΙΑ
ΔΕ ΣΟΥ ΧΑΡΙΖΟΜΑΙ ΞΑΝΑ
ΚΙ ΑΣ Μ’ ΕΚΔΙΚΕΙΤΑΙ Η ΚΑΡΔΙΑ ΜΟΥ ΟΤΑΝ ΠΟΝΑΕΙ
ΤΡΑΒΑΩ ΔΙΚΙΑ ΜΟΥ ΕΠΟΧΗ
ΜΙΑ ΖΩΗ ΑΠ’ ΤΗΝ ΑΡΧΗ
ΚΑΙ ΜΙΑ ΑΓΑΠΗ ΘΑ ΒΡΕΘΕΙ ΝΑ Μ’ ΑΓΑΠΑΕΙ

Έχουν κλειδιά τα όνειρά μου ξεχασμένα
στην παιδική μου τη σφεντόνα κρεμασμένα
εσύ στο φεύγα σου κρατάς την απειλή
κι εγώ για πάρτη μου πληρώνω τα σπασμένα

Ό,τι έχει μείνει από σένα θα το σβήσω
τις αποφάσεις που ορίζω θα κρατήσω
το ρίσκο πάλι θα ποτίσω με κρασί
και μες στα λάθη μου ασυλία θα ζητήσω